راهنمای والدین

لازم نیست معلم باشید. لازم نیست سواد زیادی داشته باشید. همین که کنار کودکتان بنشینید، کنجکاو باشید و تشویقش کنید، بزرگ‌ترین کمک را کرده‌اید.

شروع در سه قدم

1. کودک را اضافه کنید. در کلاس اسم کودک (یا یک اسم مستعار) و یک تصویر انتخاب کنید. چند کودک می‌توانند از یک رایانه یا تبلت استفاده کنند و پیشرفت هر کدام جداگانه ذخیره می‌شود.
2. تعیین سطح را انجام دهید. باغچه چند حرف، کلمه و عدد نشان می‌دهد و شما فقط می‌گویید کودک توانست یا «هنوز نه». این امتحان نیست؛ به کودک بگویید «می‌خواهیم ببینیم از کجا شروع کنیم». کمکش نکنید، ولی تشویقش کنید.
3. اولین درس را با هم کار کنید. اگر خیلی آسان بود یا خیلی سخت، در «بخش والدین» باغچهٔ دیگری انتخاب کنید.

باغچه‌ها و سن تقریبی

این جدول فقط برای شماست؛ در بخش کودکان هیچ‌جا سن نوشته نشده است. سن فقط یک راهنمای کلی است. بسیاری از بچه‌ها به‌خاطر تعطیلی مدرسه، جابه‌جایی، بیماری یا جنگ از برنامهٔ معمول عقب افتاده‌اند، و این تقصیر آن‌ها نیست. از جایی شروع کنید که کودک واقعاً هست.

در این نسخه، درس‌های دانه، جوانه و نهال آماده‌اند و درس‌های درخت و جنگل در راه است.

هر درس جدا: اگر کودکی در حساب جلوتر و در خواندن عقب‌تر است، کاملاً طبیعی است. برای هر درس باغچهٔ جداگانه انتخاب کنید.

برنامه هفتگی و تقویم

در «بخش والدین» ← «برنامه و تقویم» می‌توانید برای هر کودک برنامه بچینید و پیشرفتش را دنبال کنید:

• برنامه هفتگی: روزها، ساعت و مدت هر جلسه را انتخاب کنید. باغچه برای هر روز، بر اساس پیشرفت خود کودک، چند درس پیشنهاد می‌دهد: اول مرورهایی که وقتشان رسیده، بعد درس‌های تازه فارسی و ریاضی به نوبت، و هفته‌ای یک بار تمرین آرامش.
• برنامه امروز: کودک درس‌های امروزش را بالای صفحه خودش می‌بیند. هر درسی که تمام کند، خودکار ثبت می‌شود.
• فعالیت بیرون از صفحه: هر روز یک پیشنهاد ساده برای خانه دارد. اگر انجامش دادید، تیکش بزنید.
• تقویم و پیشرفت: در تقویم ماهانه (به تاریخ شمسی) ببینید کودک چه روزهایی درس خوانده و در هر درس چقدر از باغچه‌اش را یاد گرفته است.
• چاپ و یادآور: برنامه هفته را چاپ کنید و روی یخچال بزنید، یا با «افزودن یادآور به تقویم» جلسه‌ها را به تقویم گوشی یا رایانه‌تان اضافه کنید.

برنامه برای کمک است، نه فشار. اگر روزی نشد، اشکالی ندارد؛ فردا دوباره شروع کنید. کم ولی منظم، بهتر از زیاد و نامنظم است.

هنگام درس چه کنیم؟

• کنارش بنشینید، به‌خصوص در دانه و جوانه. اگر دستگاه صدای فارسی ندارد، متن‌ها را برایش بلند بخوانید.
• بگذارید خودش امتحان کند. وسوسه می‌شویم جواب را بگوییم، اما یادگیری در همان لحظهٔ فکر کردن اتفاق می‌افتد. اگر دو بار اشتباه کند، خود باغچه جواب درست را نشانش می‌دهد.
• تلاش را تشویق کنید، نه باهوش بودن را. به‌جای «تو چه باهوشی!» بگویید «چه دقیق نگاه کردی!» یا «دیدی تمرین کردی، یاد گرفتی!».
• اشتباه را عادی کنید. «اشتباه یعنی مغزت داره یاد می‌گیره.» هیچ‌وقت به‌خاطر اشتباه سرزنش یا تنبیه نکنید.
• مقایسه نکنید، نه با خواهر و برادر، نه با بچه‌های دیگر، نه با سنش.
• مرورها را جدی بگیرید. وقتی «مرور امروز» ظاهر شد، اول آن را انجام دهید. مرور کوتاه است و یادگیری را ماندگار می‌کند.
• از او بخواهید به شما درس بدهد. «به من یاد بده این حرف چیه.» درس دادن یکی از بهترین راه‌های یادگرفتن است.

اگر خودتان سواد کمی دارید

باز هم می‌توانید معلم خوبی باشید. درس‌های «با هم ببینیم و بگوییم» و شمردن، به خواندن نیاز ندارند. با کودک دربارهٔ تصویرها حرف بزنید، سؤال بپرسید، قصه بگویید. گفت‌وگو با بزرگ‌ترها یکی از مهم‌ترین چیزها برای رشد زبان کودک است. می‌توانید از برادر یا خواهر بزرگ‌تر هم بخواهید کمک کند.

زبان خانه

اگر در خانه به ترکی، کردی، لری، بلوچی، عربی یا زبان دیگری حرف می‌زنید، درس‌ها را به زبان خودتان هم توضیح دهید. این کار یادگیری فارسی را کند نمی‌کند؛ پژوهش‌ها نشان می‌دهند کمک هم می‌کند. به زبان خانه افتخار کنید.

انگلیسی، حتی اگر خودتان بلد نیستید

در باغچه انگلیسی زبان دوم کودک است، نه فقط یک درس. زبان اصلی فارسی است، اما درس‌های دیگر را می‌شود با دکمه «🔤 English» بالای درس به انگلیسی هم دید (فعلاً ریاضی و احساس‌ها، و به‌زودی بقیه). پیشنهاد ما این است که کودک هر درس را اول به فارسی ببیند و وقتی خوب یادش گرفت، همان را به انگلیسی تکرار کند. چون موضوع را از قبل می‌فهمد، انگلیسی‌اش را راحت‌تر یاد می‌گیرد. پیشرفت هر دو یکی است. خواندن و نوشتن فارسی همیشه به فارسی است.

خواندن و نوشتن انگلیسی درس جداگانه‌ای دارد که همه کودکان از باغچه «دانه» شروع می‌کنند، در فارسی هر سطحی که دارند. اگر کودک انگلیسی بلد است، باغچه‌اش را در بخش والدین عوض کنید. کلمه‌ها و جمله‌ها با صدای انگلیسی خود دستگاه خوانده می‌شوند؛ تقریباً همه گوشی‌ها، تبلت‌ها و رایانه‌ها این صدا را دارند.

• کنار کودک بنشینید، با هم گوش کنید و با هم بلند تکرار کنید. لازم نیست تلفظ شما کامل باشد.
• اشاره کنید و بگویید: در خانه به چیزهایی که در درس دیده اشاره کنید و اسم انگلیسی‌شان را با هم بگویید.
• ترجمه نکنید؛ تصویر، اشاره و حرکت معنی را می‌رساند.
• انگلیسی را جای فارسی نگذارید. زبان مادری پایه یادگیری زبان دوم است.
• آخر هر درس خواندن و نوشتن انگلیسی یک پیشنهاد برای تمرین در خانه هست.
• کم ولی هر روز: چند دقیقه هر روز بهتر از یک بار طولانی در هفته است.

یادگیری بیرون از صفحه

بهترین یادگیری‌ها اغلب بدون صفحه‌نمایش اتفاق می‌افتد. چند پیشنهاد برای هر باغچه:

🌰 دانه

• شمردن حبوبات، دکمه یا قاشق هنگام کار در خانه. «سه تا سیب‌زمینی بده.»
• دسته‌بندی: لباس‌ها بر اساس رنگ، قاشق‌ها بر اساس اندازه.
• هر شب یک قصه، و پرسیدن «بعدش چی شد؟»

🌱 جوانه

• پیدا کردن حرف‌های یادگرفته روی بسته‌های خوراکی، تابلوها و کتاب‌ها.
• نوشتن حرف روی خاک، شن یا آرد با انگشت.
• بازی «با چه صدایی شروع می‌شه؟»: «بابا با چه صدایی شروع می‌شه؟»

🌿 نهال

• خواندن برچسب قیمت در مغازه و جمع زدن دو قیمت.
• آشپزی با هم: اندازه گرفتن پیمانه و شمردن قاشق.
• بگذارید فهرست خرید را خود کودک بنویسد.

🌳 درخت و 🌲 جنگل

• خواندن داستان و حرف زدن دربارهٔ آن: «تو جای این شخصیت بودی چه می‌کردی؟»
• نوشتن خاطرهٔ روزانه، نامه به یک فامیل، یا قصهٔ خودشان.
• آزمایش‌های ساده: کاشتن دانه و اندازه گرفتن رشدش هر روز.
• تا درس‌های این باغچه‌ها آماده شوند، این منابع رایگان معتبر به فارسی هم مفیدند (ممکن است از داخل ایران همیشه در دسترس نباشند): شبیه‌سازی‌های علوم PhET دانشگاه کلرادو، و کتاب‌های داستان رایگان StoryWeaver.

وقتی کودک نگران یا ناآرام است

بسیاری از کودکان این روزها ترس، صداهای بلند، از دست دادن یا جابه‌جایی را تجربه کرده‌اند. واکنش‌هایی مثل کابوس، چسبیدن به بزرگ‌ترها، خیس کردن دوباره، زودرنجی یا بی‌حوصلگی، در چنین شرایطی واکنش‌های طبیعی‌اند.

• نزدیکش باشید و گوش کنید. اگر خواست حرف بزند، بی‌قضاوت بشنوید. اگر نخواست، مجبورش نکنید.
• روال روزانه را حفظ کنید. ساعت ثابت خواب، غذا و درس به کودک احساس امنیت می‌دهد. درس روزانهٔ باغچه هم می‌تواند بخشی از این روال باشد.
• تمرین نفس را با هم انجام دهید. درس «نفس گل و شمع» در بخش «احساس‌های من» برای لحظه‌های ناآرامی است.
• از خودتان هم مراقبت کنید. کودکان آرامش را از بزرگ‌ترها یاد می‌گیرند.
• کی کمک تخصصی بگیریم؟ اگر این نشانه‌ها چند هفته ادامه پیدا کرد، شدیدتر شد، یا کودک از خودآسیبی حرف زد، با پزشک، مشاور مدرسه یا روان‌شناس صحبت کنید.

سلامت و ایمنی

درس‌های «سلامت و ایمنی» شستن دست، مسواک، خوراکی و آب، خواب و بازی، بدن و احساس‌ها، ایمنی بدن، ایمنی در خانه و خیابان، گم شدن، شماره‌های کمک و تمرین زلزله را یاد می‌دهند. آخر هر درس چند نکته برای شما هست که بگوید در خانه چطور تمرین کنید. بیشتر این درس‌ها وقتی اثر دارند که کودک آن‌ها را در زندگی واقعی انجام دهد: کنار هم دست بشویید، با هم از خیابان رد شوید، با هم تمرین زلزله کنید. نکته‌های سلامت بر پایه رهنمودهای سازمان جهانی بهداشت و یونیسف نوشته شده‌اند و جای مشورت با پزشک را نمی‌گیرند.

ایمنی بدن: چطور با کودک حرف بزنیم؟

کودکی که می‌داند بدنش مال خودش است، برای جاهای خصوصی بدنش کلمه دارد و مطمئن است می‌تواند هر چیزی را به شما بگوید، بهتر از خودش محافظت می‌کند و اگر اتفاقی بیفتد، زودتر کمک می‌گیرد. درس‌های باغچه از روش «قاعده لباس زیر» شورای اروپا پیروی می‌کنند.

• آرام و معمولی حرف بزنید. همان‌طور که درباره مسواک زدن یا رد شدن از خیابان حرف می‌زنید. هدف ترساندن نیست. چند بار و در فرصت‌های کوتاه (مثلاً وقت حمام) تکرار کنید.
• قاعده لباس زیر: جاهایی که لباس زیر می‌پوشاند خصوصی است. کسی نباید به آن‌ها دست بزند، نگاهشان کند یا از آن‌ها عکس بگیرد، و کسی نباید از کودک بخواهد به جاهای خصوصی خودش دست بزند. استثنا فقط شستن کودک یا معاینه پزشک در حضور شماست.
• کلمه درست و بدون خجالت. برای جاهای خصوصی بدن کلمه‌ای انتخاب کنید که در خانواده‌تان پذیرفته است و همیشه همان را به کار ببرید. کلمه‌های خنده‌دار یا رمزی، گفتن را برای کودک سخت‌تر می‌کنند.
• «نه» گفتن را محترم بشمارید. اگر کودک بغل یا بوس کسی را نخواست، حتی از فامیل، مجبورش نکنید. می‌تواند دست بدهد یا گرم سلام کند.
• راز خوب و راز بد. راز خوب (مثل هدیه تولد) زود گفته می‌شود و همه را شاد می‌کند. رازی که کودک را نگران می‌کند، یا کسی گفته «هیچ‌وقت به کسی نگو»، باید گفته شود. در خانه برای هدیه و جشن بگویید «غافلگیری».
• همه، نه فقط غریبه‌ها. بیشتر آسیب‌ها از طرف کسی است که کودک او را می‌شناسد. قاعده را برای همه یاد بدهید: «هیچ‌کس، هر کسی که باشد.»
• دست اعتماد. با کودک پنج بزرگ‌تر را روی پنج انگشتش بشمارید که می‌تواند به آن‌ها پناه ببرد، دست‌کم یکی بیرون از خانه. به او بگویید اگر کسی گوش نداد، به نفر بعدی بگوید.

نشانه‌هایی که باید جدی گرفت: تغییر ناگهانی رفتار، ترس از یک آدم یا یک جای خاص، کابوس یا شب‌ادراری تازه، درد یا زخم در جاهای خصوصی، حرف یا بازی‌هایی درباره بدن که با سن کودک جور نیست، یا هدیه و رازی از طرف یک بزرگ‌تر. هیچ‌کدام به‌تنهایی ثابت نمی‌کند اتفاقی افتاده است، اما دلیل خوبی است که با آرامش با کودک حرف بزنید و با پزشک یا مشاور مشورت کنید.

اگر کودک چیزی گفت:

• آرام بمانید. گوش بدهید و حرفش را باور کنید. سؤال‌های زیاد یا تلقینی نپرسید؛ بگذارید با کلمه‌های خودش بگوید.
• بگویید: «ممنونم که به من گفتی. تقصیر تو نیست. من کمکت می‌کنم.» قول ندهید که به کسی نمی‌گویید.
• کودک را از آن آدم دور نگه دارید و او را تنها نگذارید.
• کمک بگیرید: پزشک یا مرکز بهداشت محل، و اورژانس اجتماعی بهزیستی با شماره ۱۲۳ که شبانه‌روزی است و برای کودک‌آزاری و خشونت خانگی مشاوره و کمک می‌دهد. اگر کودک در خطر فوری است با پلیس ۱۱۰ یا اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرید.
• از خودتان هم مراقبت کنید. شنیدن چنین چیزی سخت است و شما هم حق دارید کمک و مشاوره بگیرید.

شماره‌های کمک و وضعیت اضطراری

• اورژانس ۱۱۵، آتش‌نشانی ۱۲۵، پلیس ۱۱۰، اورژانس اجتماعی ۱۲۳. تماس با این شماره‌ها رایگان است. آن‌ها را درشت روی یخچال یا کنار تلفن بنویسید. (این شماره‌ها را در مهر ۱۴۰۵ بررسی کرده‌ایم؛ اگر در شهر شما فرق دارد، به ما خبر دهید.)
• با کودک «تماس تمرینی» بازی کنید، با گوشی خاموش: اسمش، اینکه چه شده، و نشانی خانه. نشانی را آن‌قدر تکرار کنید که از بر شود.
• کی با ۱۱۵ تماس بگیریم؟ وقتی کودک به سختی نفس می‌کشد یا رنگش کبود شده، بیهوش شده یا تشنج کرده، خونریزی شدید دارد، سوختگی بزرگ دارد، چیزی مثل دارو، شوینده یا نفت خورده، یا بعد از ضربه به سر خواب‌آلود است یا استفراغ می‌کند. در این حالت‌ها منتظر نمانید.
• کی به پزشک یا مرکز بهداشت برویم؟ تب بالا یا تبی که چند روز مانده، بی‌حالی زیاد، نخوردن و ننوشیدن، اسهال یا استفراغی که ادامه دارد، یا هر وقت دلتان می‌گوید چیزی درست نیست.
• سوختگی: ۲۰ دقیقه زیر آب خنک (نه یخ). ماست، خمیردندان، کره یا روغن نزنید.
• مسمومیت: کودک را وادار به استفراغ نکنید. ظرف آن ماده را بردارید و با ۱۱۵ تماس بگیرید.
• زلزله: «بنشین، پناه بگیر، محکم نگه دار». چند ماه یک بار در روز و مثل یک بازی آرام تمرین کنید. قفسه‌های بلند را به دیوار ببندید، یک جای قرار بیرون از خانه انتخاب کنید و یک کوله آماده داشته باشید (آب، چراغ‌قوه، کمک‌های اولیه، داروهای لازم، سوت، کپی مدارک). اگر کودک زلزله یا جنگ دیده و تمرین ناراحتش می‌کند، اصرار نکنید و آن را به وقت دیگری بگذارید.
• گم شدن: به کودک یاد بدهید همان‌جا بایستد و از فروشنده یا پلیس کمک بخواهد. در جاهای شلوغ از اول یک جای قرار بگذارید.

فکر و برنامه‌نویسی

این بخش با بازی‌های فکری شروع می‌شود (الگو، دسته‌بندی، ترتیب کارها، «اگر… آن‌وقت…») و به برنامه‌نویسی با قطعه‌های تصویری می‌رسد: کودک فلش‌ها را کنار هم می‌چیند تا لاک‌پشت یا ربات به هدف برسد. لازم نیست خودتان برنامه‌نویسی بلد باشید. اگر برنامه کودک به هدف نرسید، جواب را نگویید؛ بپرسید: «کجا راهش را گم کرد؟» پیدا کردن اشکال مهم‌ترین چیزی است که این بخش یاد می‌دهد. آخر هر درس یک بازی بدون صفحه پیشنهاد شده است. ساده‌ترینش «ربات‌بازی» است: شما ربات می‌شوید و فقط همان دستورهایی را که کودک می‌گوید، دقیقاً اجرا می‌کنید.

برنامه باغچه برای رایانه خانه

اگر چند کودک دارید یا از چند دستگاه استفاده می‌کنید، برنامه باغچه را روی یک رایانه در خانه نصب کنید. از آن به بعد:

• پیشرفت همه بچه‌ها در یک فایل روی همان رایانه نگه داشته می‌شود؛ با پاک شدن اطلاعات مرورگر از بین نمی‌رود.
• هر روز خودکار یک فایل پشتیبان ساخته می‌شود و پشتیبان‌های ۱۴ روز آخر نگه داشته می‌شود. لازم نیست چیزی را به خاطر بسپارید.
• تبلت‌ها و رایانه‌های دیگری که به همان وای‌فای وصل‌اند، با یک دکمه پیشرفتشان را با رایانه خانه یکی می‌کنند. بعد از هر درس هم این کار خودکار انجام می‌شود.
• هیچ اطلاعاتی از شبکه خانه بیرون نمی‌رود و برای همگام‌سازی اینترنت لازم نیست؛ فقط وای‌فای خانه (بیشتر بخوانید).

برنامه رایگان است و حجمش کم است. آن را از صفحه متن‌باز و میزبانی یا از هر سایتی که باغچه را از آن باز می‌کنید دریافت کنید.

نصب و پیام «ناشر ناشناس»

باغچه پروژه‌ای داوطلبانه است و برای امضای برنامه‌ها گواهی پولی نخریده‌ایم. برای همین، ویندوز و مک هنگام نصب هشدار می‌دهند که سازنده برنامه را نمی‌شناسند. اگر برنامه را از منبعی که به آن اعتماد دارید گرفته‌اید، این‌طور ادامه دهید:

• ویندوز: فایل .exe را باز کنید. اگر پیام «ویندوز از رایانه شما محافظت کرد» (Windows protected your PC) آمد، روی «اطلاعات بیشتر» (More info) و بعد «در هر صورت اجرا شود» (Run anyway) بزنید. اگر دیواره آتش (فایروال) پرسید، اجازه دسترسی در «شبکه‌های خصوصی» (Private networks) را بدهید تا تبلت‌ها بتوانند وصل شوند.
• مک: فایل .dmg را باز کنید و باغچه را به پوشه Applications بکشید. اگر هنگام باز کردن گفت سازنده را نمی‌شناسد، به System Settings ← Privacy & Security بروید و پایین صفحه Open Anyway را بزنید (در نسخه‌های قدیمی‌تر مک: روی برنامه کلیک راست کنید و Open را بزنید). اگر پرسید برنامه اجازه دریافت اتصال داشته باشد، Allow را بزنید.
• لینوکس: فایل .deb را نصب کنید، یا به فایل .AppImage اجازه اجرا بدهید و بازش کنید.
• اندروید (گوشی و تبلت): فایل APK را دریافت و باز کنید. اندروید می‌پرسد اجازه نصب از این منبع را می‌دهید یا نه؛ اجازه بدهید. اگر Play Protect هشدار داد، «جزئیات بیشتر» و بعد «در هر صورت نصب شود» را بزنید. برنامه اندروید بدون اینترنت هم کار می‌کند.

وصل کردن تبلت یا رایانه دیگر

1. روی رایانه خانه برنامه باغچه را باز کنید و به «📶 همگام‌سازی با دستگاه‌های خانه» بروید (در صفحه اول یا «بخش والدین»). «نشان دادن کد» را بزنید.
2. تبلت یا رایانه دیگر را به همان وای‌فای وصل کنید.
3. با دوربین تبلت کد QR را اسکن کنید، یا نشانی‌ای را که روی صفحه نوشته شده (مثل http://192.168.1.5:8765) در مرورگرش باز کنید و کد چهاررقمی را وارد کنید. در برنامه اندروید، همین نشانی و کد را در «همگام‌سازی» بنویسید.
4. تمام شد. از این به بعد پیشرفت خودکار همگام می‌شود و هر وقت خواستید، دکمه «🔄 همگام‌سازی» را بزنید.

• آیپد و آیفون: برای این دستگاه‌ها برنامه جداگانه نداریم. در Safari نشانی رایانه خانه را باز کنید، وصل شوید و با «افزودن به صفحه اصلی» (Add to Home Screen) آن را مثل یک برنامه نگه دارید. این نشانی فقط وقتی باز می‌شود که رایانه خانه روشن و برنامه باغچه رویش باز باشد.
• اگر نشانی رایانه خانه عوض شد (مثلاً بعد از خاموش و روشن کردن مودم)، نشانی تازه را روی تبلت باز کنید و دوباره وصل شوید. پیشرفت بچه‌ها روی رایانه خانه محفوظ است و برمی‌گردد.
• حذف کودک روی هر دستگاه وصل‌شده، او را از همه دستگاه‌ها حذف می‌کند. «حذف همه اطلاعات باغچه» فقط همان دستگاه را پاک می‌کند و اتصالش را قطع می‌کند؛ پیشرفت روی رایانه خانه می‌ماند.
• پشتیبان‌های روزانه در پوشه‌ای روی رایانه خانه است که در صفحه همگام‌سازی نوشته شده و با «باز کردن پوشه» باز می‌شود. هر کدام را می‌شود در «پشتیبان‌گیری از پیشرفت» بازگردانی کرد، روی هر دستگاهی، حتی بدون برنامه.

نکته‌های فنی

• بدون اینترنت: وقتی یک بار باغچه را باز کردید، دفعه‌های بعد بدون اینترنت هم کار می‌کند. در بیشتر مرورگرها می‌توانید باغچه را «نصب» کنید (یا روی تبلت و گوشی «افزودن به صفحهٔ اصلی» را بزنید) تا مثل یک برنامه در دسترس بماند.
• صدا: اگر دکمهٔ «🔊 گوش کن» را نمی‌بینید، دستگاه شما صدای فارسی ندارد. اشکالی ندارد؛ متن‌ها را خودتان بلند بخوانید.
• پشتیبان بگیرید: پیشرفت کودکان فقط در همین مرورگر ذخیره می‌شود. اگر اطلاعات مرورگر پاک شود، مرورگر یا دستگاه عوض شود یا سیستم‌عامل دوباره نصب شود، پیشرفت از بین می‌رود. پس هر یکی دو هفته یک بار، از «بخش والدین» ← «پشتیبان‌گیری از پیشرفت» یک فایل پشتیبان بگیرید و روی فلش یا در پیام‌رسان برای خودتان نگه دارید. اگر برنامه باغچه را روی رایانه خانه نصب کنید، پشتیبان‌گیری خودکار انجام می‌شود. روی دستگاه تازه هم با همان فایل (یا کد پشتیبان) همه‌چیز برمی‌گردد. بیشتر بخوانید
• اشتراک‌گذاری: باغچه را برای خانواده‌های دیگر بفرستید. نسخهٔ آفلاین را می‌شود با بلوتوث، فلش یا پیام‌رسان هم دست‌به‌دست کرد.